Heupen bij de Newfoundlander hond.

De Newf is net zoals alle reuzerassen gevoelig voor HD.

Wist u dat ?

  • Gladde vloeren erg schadelijk zijn voor de heupontwikkeling!
  • Lange wandelingen zeer schadelijk zijn voor een jonge pup!
  • Een leuke dikkerd al snel zijn tol zal eisen!
  • Goedkope voeding op termijn zal leiden tot een grote uitgave bij de dierenarts!
  • Toevoeging van allerhande voedingssupplementen duur is en meer kwaad doet dan goed !
  • Dat uw pup niet groter wordt dan genetisch bepaald en je dus niet kan beinvloeden met allerhande additieven!
  • Dat HD in beperkte mate erfelijk is !
  • Dat constant korte draaiende bewegingen en wilde spelletjes de heupen schaden!
  • Dat wilde stoeipartijen met soortgenoten slecht zijn voor het skelet!

    Overdaad schaadt ! Pas de gulden middenweg toe en gebruik uw gezond verstand!

    Doe het eerste half jaar rustig aan. Niet te veel balspelletjes en zeker niet te lang.
    Bouw daarna geleidelijk de conditie op door doordacht te handelen .Atleten doen ook niet onmiddellijk een marathon.
    Het is beter regelmatig korter stukjes te wandelen dan enkele lange stukken.

    1.   Ontwikkeling van de heupen.

    Het skelet van een hondenembryo is aanvankelijk een structuur van kraakbeen.
    Kraakbeen is zacht weefsel dat groeit door celvermenigvuldiging en door vergroting van de individuele kraakbeencellen.
    Dit is vergelijkbaar met het meeste andere weefsel in het lichaam, maar anders dan botweefsel.( Botweefsel heeft een vaste structuur en bevat botcellen die zich niet kunnen delen en die niet kunnen groeien. )
    Tegen de tijd dat de pup wordt geboren, wordt het kraakbeen in het midden en aan de uiteinden van lange beenderen vervangen door bot.
    Alleen tussen deze benige centra en aan het einde van het bot blijft kraakbeen aanwezig, dat verantwoordelijk is voor de groei.
    - Het kraakbeen van de groeischijven tussen de benige delen zorgt ervoor dat de lange botten in de lengte groeien.
    -Het kraakbeen dat de botuiteinden van gewrichten bedekt zorgt voor de groei in diameter van dat deel van het skelet.
    Het proces van kraakbeengroei wordt omgezet naar het veel hardere botweefsel. Wanneer dit verbeningsproces is voltooid en alle groeischijven zijn vervangen door bot sluiten de groeiplaten en groeit het skelet niet meer. " bij een Newf is dit rond de 14 maanden "
    Dit betekend niet dat het verbeende skelet niet meer verandert van vorm en samenstelling. Bot wordt afgebroken door speciaal daarvoor toegeruste cellen en wordt waar nodig vervangen door andere cellen. Botmodelleren begint al in de jeugd en gaat door bij volwassen dieren.

    Heupfoto's van een opgroeiende pup

    Heup1 heup2 heup3

    * Picture 1 ~1 day * Picture 2 ~ 8 weeks * Picture 3 ~ 20 weeks

    De groeicurve van opgroeiende honden van grote rassen verloopt steiler dan die van kleine rassen, vooral tussen de eerste drie en zes levensmaanden.
    Weeg daarom uw Newfie-pup iedere week ( zeker de eerste maanden ) en let erop dat de pup tussen de 1 en 1.5 kg aankomt.
    Verschillen in groeisnelheid worden oa veroorzaakt door individuele variatie in hormonen (mannelijke - vrouwelijke hormoon) en milieuomstandigheden zoals de voedingskwaliteit. Deze factoren beinvloeden niet alleen de groei van kraakbeen maar ook de botvernieuwing.

    Het heupgewricht bestaat uit de heupkom (het acetabulum) en de heupkop (caput femoris) op een hals. Bij de opgroeiende hond bestaat de heupkom uit vier kleine botdelen, met kraakbeenzones daartussen, zodat de doorsnede van de kom groter kan worden en zich kan aanpassen aan de groei van de kop. De kop groeit via het proces van kraakbeengroei en verbening tot bot.
    Tijdens de groei verandert de hals, waarbij de contacthoek tussen kom en kop aangepast wordt. Kop en kom worden bijeen gehouden door een kleine gewrichtsband, het kapsel van de gewrichtsholte en de spieren rond het heupgewricht. Een goede aansluiting en pasvorm zorgen dat kom en kop zich harmonieus kunnen ontwikkelen. Als de kop niet, of niet goed, in de kom zit, wordt de kom onvoldoende diep. Als de kraakbeengroei van de kop wordt belemmerd, dan blijft die te klein of onvolwassen (en daarom kwetsbaar). Wordt de skeletomvorming belemmerd, dan is de richting van de hals niet aangepast aan het groeiende skelet.

    Hoe ziet een goede heup eruit?

    Een goed gevormd heupgewricht bestaat uit een kop die draait in de diepe kom van het bekken en omringd door een stevig gewrichtskapsel en spieren.
    Huisdieren die voldoende maar gecontroleerd bewegen tijdens de groei hebben minder kans op HD, omdat de spieren en kapsels sterker zijn.

    2.   Wat is heupdysplasie

    Dit is een afwijking van het heupgewricht waarbij er ontwikkelingsstoornissen zijn: in zowel de heupkom (acetabulum) als in de dijbeenkop( femurkop), die samen het heupgewricht vormen.
    Door die stoornissen ontstaat er speling in het heupgewricht, waardoor er botwoekeringen (artrose) ontstaat met pijn en manken als gevolg voor de hond.

    2b.   Mogelijke oorzaken

    HD wordt meestal veroorzaakt door een combinatie van erfelijke aanleg en externe factoren.

  • Erfelijke aanleg.

HD is voor ongeveer 25 % een erfelijk bepaalde afwijking van 1 of beide heupgewrichten. Niet alle pups van ouders met HD krijgen echter de aandoening maar omgekeerd kunnen vrije ouderdieren ook pups met HD voortbrengen.

  • Externe factoren.

Naast de erfelijke aanleg hebben voeding en beweging ook invloed op het ontstaan van HD-klachten.

--> Overmatige belasting door een teveel aan lichaamsbeweging
--> Traplopen, springen,gladde vloeren.
--> Te snelle groei 
--> Voedingssupplementen .
--> Voeding van slechte kwaliteit(zie Ca en P verhouding)

Een huisdier die geen aanleg heeft, kan een misvormde heup krijgen door externe factoren. Daarentegen kan een huisdier die wel aanleg heeft, positief door externe factoren worden beinvloed.

3.   Symptomen

Beginnen meestal rond de leeftijd van zo'n 8 maanden maar kan al evengoed ontstaan vanaf 3 maanden. 

  • MOEILIJK OPSTAAN NA LANGE RUSTPERIODE
  • EEN STIJVEACHTERHAND
  • HUPPELEN MET DE ACHTERPOTEN, KONIJNENGANG
  • DOORZAKKEN VAN DE ACHTERHAND
  • NIET WILLEN SPELEN EN OF WANDELEN
  • HET NAAR BINNEN DRAAIEN VAN DE HIELEN(KOEHAKKIGE STAND)

4.   Wat kan jij doen?

  • overmatig lichaamsgewicht voorkomen om de gewrichten niet te belasten.
  • Een goede, gebalanceerde voeding geven .
  • Doordachte en regelmatige lichaamsbeweging om de gewrichten soepel te houden en de spieren optimaal te ontwikkelen.( zwemmen belast de gewrichten niet en is dus bijzonder geschikt om de spieren te ontwikkelen !)
  • Beperken van springen, traplopen en trekken)

5.   Voeding en Heupdysplasie

Dr. Kealy verrichtte een heel interessant onderzoek met 20 Labrador-paren.
Per paar ging het om 2 nestgenoten van hetzelfde geslacht, die samen in een kennel waren gehuisvest. 1 van de twee mocht zoveel eten als hij/zij wilde, terwijl de ander 2/3 van die hoeveelheid kreeg. Met regelmatige tussenpozen werden alle honden gewogen en gerontgend.
De honden die onbeperkt mochten eten bereikten een gemiddeld lichaamsgewicht van 32 kg, hun nestgenoten die de beperkte hoeveelheid voedsel kregen bereikten een gemiddeld gewicht van 23 kg, terwijl alle honden dezelfde beenlengte hadden.
De losheid van de heupen (uitgedrukt met de Norbergwaarde) en de mate van osteophytenvorming (osteoarthrose) was bij de ongelimiteerd gevoerde honden groter dan bij de beperkt gevoerde honden.
Voor Duitse Doggen grootgebracht op voer met veel mineralen, vitaminen en energie toonde dr. Hedhammar aan dat bij onbeperkt gevoerde honden het modelleren van kop en hals van dijbeen achterbleef vergeleken met beperkt gevoerde nestgenoten, waardoor de kop slechter in de kom past.
Dr. Kasstrom toonde voor nesten van Duitse Herders, Golden Retrievers en Labrador Retrievers aan dat onbeperkte voeding leidde tot frequentere en zwaardere HD dan gevonden werd bij beperkt gevoerde nestgenoten.

  • In Utrecht werd aangetoond dat bij Duitse Doggen grootgebracht op voer met een hoog calciumgehalte de kraakbeenkernen in de elleboog op latere leeftijd sterker verbeenden dan het geval was bij honden die opgroeiden met een gebalanceerd voer met een lager calciumgehalte.

    Onderzoek van Nap c.s. toonde aan dat voedsel met een hoog eiwitgehalte, zoals puppyvoer van goede kwaliteit, geen negatieve invloed heeft op de skeletontwikkeling.

    Geef speciale pupbrokken voor large breed (grote rassen) Recent onderzoek heeft uitgewezen dat honden van reuzenrassen die grootgebracht worden op een gebalanceerd puppydieet met maximaal 0,8 tot 1% calcium (% van droge stof) zowel een versneld proces van botvernieuwing kennen als een niet-verstoorde kraakbeengroei en verbening van het kraakbeen. In combinatie met een verminderde energieopname schept dit puppyvoer de optimale omstandigheden voor een ongestoorde skeletontwikkeling.
    Populatieanalyse gaf aan dat HD een lage erfelijkheidsgraad heeft, die voor verschillende onderzochte rassen onder min of meer uniforme milieuomstandigheden varieert van 0,2 tot 0,6 voor HD .Maw: HD vereist een sterke invloed van het milieu om duidelijk tot uiting te komen. HD is een stoornis in de ontwikkeling van het snelgroeiende skelet, die samengaat met veel lijden voor de aangetaste honden en hun eigenaars.
    In risicorassen treedt HD veelvuldiger en in ernstiger mate op bij honden die worden grootgebracht op voer met een hoog vitamine- of mineralengehalte, of voeding verrijkt met mineralen en of vitaminesupplementen, of wanneer het voedselaanbod onbeperkt is.
    Anderzijds kan een verlaagde inname van calcium (optimaal is 0,8-1,0% Ca/droge stof) en beperkte energieopname het optreden van HD onderdrukken.
    De wijze van vererving, de lage erfelijkheidsgraad en de grote invloed van de omgeving alsook de voeding kunnen de redenen zijn dat fokdieren waarvan werd aangenomen dat zij HD-vrij waren toch lijders onder hun nakomelingen hebben.
    DNA-testen dienen het toekomstige doel voor internationale kennelclubs en rasverenigingen te zijn. Nauwgezet en consequent testen van fokdieren en hun naaste verwanten, en heldere internationale certificering van heupen zijn de belangrijkste punten voor de hedendaagse kynologie om verspreiding van HD binnen de risicorassen tegen te gaan.